De wondere wereld van de lange(re) relatie

Of, de wondere worsteling die een relatie is. Zo had de titel van dit stuk ook kunnen luiden. Want laten we wel wezen, een wonder is ‘t, een worsteling net zo goed. Regelmatig lijden we in stilte. Vaak ook samen. Vrijwel nooit delen we het met de wereld om ons heen. De vuile was hangen we niet buiten. Nee, oost west, thuis best. Dat is wat we laten zien. Maar ondertussen…

Laat ik dan maar eens eerlijk zijn over hoe het echt is, achter de deur van die prachtige drie-onder-één-kap-woning in De Bilt, het dorp waar de woningprijzen de afgelopen jaren volgens verschillende media het hardst gestegen zijn. Vertelt dat je iets over de staat van de relatie achter die deur, in die woning? Onze woning? Nee, dat doet het niet. Niet alleen. Het is wel hetgeen we graag laten zien, aan de buitenwereld. Wat hebben we het goed samen, hè? En begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met dankbaar zijn voor dat wat je hebt. Integendeel zelfs, dankbaarheid is van levensbelang. Wel zou ik een lans willen breken voor meer openheid over dat wat zich allemaal achter die deur afspeelt. Dat wat het daglicht misschien niet kan verdragen. Of juist wel dus. De mens die tevoorschijn komt, laat mensen tevoorschijn komen.

Margo en ik worstelen bij de vleet. Met de regelmaat van de klok. Aan de basis staat vaak dat de één zich niet gezien of gehoord voelt door de ander. En dat uit zich in gekibbel over kleine dingen. Dat ik m’n schoenen niet uitdoe als ik van buiten kom. Dat Margo altijd mijn spullen ‘opruimt’ – lees: verstopt op plekken waar ik het nooit meer kan vinden. Maar ook over grote dingen. Dat ik weinig interesse toon in waar ze mee bezig is. Dat zij me niet de vrijheid geeft me te laten doen wat ik graag wil doen. Dat Margo druk gaat poetsen op momenten dat ze zich niet gezien voelt (om de lading van zo’n moment wat weg te nemen, noem ik haar dan vaak Mien Dobbelsteen, de – voor mijn generatie - welbekende schoonmaakster uit Zeg ‘ns Aaa). Dat ik Margo vanuit mijn hoofd ga uitleggen hoe het allemaal precies werkt hier op aarde als ik me niet gehoord voel (om de lading van zo’n moment wat weg te nemen, zegt zij dan vaak: ‘leg uit meester Joris’).

Dat laatste zit er zo sterk in bij mij. Ik neem extreem makkelijk plaats op de tribune. Wat (ook) heel functioneel is voor het werk dat ik doe. Maar het gebeurt (ook) in de arena. Juist daar, misschien wel. In mijn werk, thuis. Margo en ik hadden een paar weken terug een kennismaking met een relatietherapeute. Tijdens dat gesprek raakte iets Margo zodanig, dat ze emotioneel werd. Mijn reflex? Aan de relatietherapeute uitleggen wat er nou precies aan de hand was. Waar ik van wegga als ik dat doe? De emotie van Margo. Die van mezelf. Daar voel ik weerstand op. Terwijl ik in mijn werk dagelijks geconfronteerd word met heftige emoties bij mensen, me daar comfortabel bij voel. Onze relatietherapeute wees mij hier fijntjes op. Inderdaad, niets menselijks is de therapeut vreemd.

Verklaringen te over, ik heet niet voor niets meester Joris. Met als belangrijkste uitleg dat we weer wat meer de ruimte krijgen om naar onze eigen levens te kijken en naar dat van ons samen, en hoe we die in willen richten. In plaats van de blik vrijwel volledig naar beneden gericht te hebben, op het grootbrengen van Fenna en Indy. De bv Groenendijk-Snoek draaiende houden.

Niets komt zo dichtbij als thuis. En dus is de angst voor het uiteenspatten van het ideaalbeeld dat thuis moet zijn, veelal levensgroot. Met als gevolg dat we er krampachtig voor proberen te zorgen dat beeld (schijnbaar) in stand te houden door partner en gezin tevreden te houden (denk je). Maar waar blijven jullie? De partnerrelatie is de basis van ieder gezin. En blijft dat, ook als er kinderen zijn. Die gaat boven de ouder-kind relatie.

Margo en ik zijn goed in onszelf opnieuw uitvinden. In onze relatie opnieuw uitvinden. Onze ervaring is dat het loslaten van het idee dat wij het perfecte stel zijn dat elkaar nooit gaat verlaten, bevrijdend kan werken. Dat het belangrijker is dat je in gesprek blijft over dat wat je mist, en waar je nog naar verlangt. Hoe je samen je leven vorm wilt geven, maar ook apart. Iedere transformatie wordt vooraf gegaan door een crisis. Zonder wrijving geen glans. Geen intimiteit zonder strijd. Het zijn allemaal dooddoeners als je niet met de ander deelt wat er werkelijk in je omgaat. En dat op regelmatige basis doet. Hoe moeilijk dat ook is. Het zal lastig blijven je kwetsbaar op te stellen, zeker als de belangen zo groot zijn. ‘Hij is een pleitbezorger van kwetsbaarheid, al blijft het uiten daarvan voor hemzelf ook een eeuwige strijd,’ liet deze Sinterklaas optekenen in een gedicht aan Margo…

a5a11e1b cd63 4cda 8aaf 0a9b3b4e9b00

Het is onze droom om ooit samen ergens een pand te openen waar we onze krachten kunnen bundelen. In het bos en/of aan zee (in het midden uitkomen is misschien wel niet altijd haalbaar…). Om daar samen relatieretraites te gaan geven. Een APK voor jou en je partner. Misschien is die droom wel dichterbij dan we denken…

Sail away with me honey
I put my heart in your hands
Sail away with me honey now, now, now
Sail away with me
What will be will be

I wanna hold you now, now, now

Sail away, David Gray.

PS: die kennismaking met die relatietherapeute was aanleiding voor een vervolg, afgelopen weekend zijn we met z’n tweeën voor een weekend naar Limburg vertrokken om ons onder te dompelen in….ons. Laten we van de nood dan toch vooral een deugd maken. Als we, naast het opnieuw uitvinden van onszelf en van onze relatie, ergens goed in zijn dan is het in vieren van het leven. Hoe het in Limburg was? Dat is onderwerp van een volgend stuk.

Afdrukken E-mail

Reacties (2)

This comment was minimized by the moderator on the site

Mooi on jullie verhaal te lezen! Zo welkom om dit te delen in deze tijd.
Ik nodig jullie graag uit eens een kijkje te komen nemen op Verwolde als locatie. Wij zijn in ontwikkeling en denken graag met jullie mee.

Hartelijke groet,
Sophia

This comment was minimized by the moderator on the site

Heel erg herkenbaar....een worsteling...

There are no comments posted here yet

Laat je reactie achter

  1. Posting comment as a guest.
Bijlages (0 / 3)
Share Your Location

Joris GroenendijkJoris Groenendijk

Bezoekadres:

Provincialeweg 24
3981 AP Bunnik

joris@ruimtevoormeer.nl
06-12 60 18 19

nieuwsbriefOp de hoogte blijven?

Schrijf je hier in voor de Hersenspinsels van Ruimte voor Meer!

Naam *
Voer naam in
E-mail *
Voer e-mailadres in.