Het doorsnee telefoongesprek anno 2014

Laatst sprak ik een niet nader genoemde persoon aan de telefoon, en schoot mij ineens te binnen: veel van de gesprekken die ik met mijn mobieltje voer, volgen hetzelfde stramien. Ze zijn dan weliswaar niet volledig identiek aan elkaar, dat zou immers heel bijzonder zijn, maar vallen toch veelal onder dezelfde noemer te scharen (en dan laat ik het begin van ieder telefoongesprek nog achterwege, waarin iedereen altijd van elkaar lijkt willen weten waar de ander zich op dat moment bevindt): 
 
Jan: 'Hallo, je spreekt met Jan*.'
Joris: 'Hey Jan, Joris hier. Hoe gaat het met je?' 
Jan: 'Hey Joris, het gaat goed. <Leuk dat je belt>**. Ben ontzettend druk.... 
Joris: .... (overweegt meerdere dingen tegelijk. Bijvoorbeeld nog een keer te vragen hoe het echt met Jan gaat, of waarmee Jan druk is, maar krijgt daartoe niet de ruimte noch de gelegenheid)
Jan: .... ja joh, dat wil je echt niet weten. Ben op mijn werk 1001 dingen tegelijk aan het doen, volledig de focus kwijt. En m'n baas maar zeuren. Alsof ik focus krijg als hij maar meer en meer werk op die berg blijft scheppen. Thuis ook veel te doen, moet straks naar de supermarkt om boodschappen te doen, daarna koken, tussendoor willen de kinderen ook een beetje aandacht. En dan heb ik ook nog afgesproken met Kees vanavond...
Joris: .... (overweegt meerdere dingen tegelijk. Bijvoorbeeld te zeggen dat het toch leuk is om wat te gaan drinken met Kees, of om nog een keer te vragen hoe het gaat, maar krijgt daartoe wederom niet de ruimte noch de gelegenheid)
Jan: ... en dan krijg ik geheid weer dat gesprek met Jolanda, dat zij ook graag wat aandacht wil. Terwijl ik ook wel eens rustig op de bank zou willen liggen om naar het nietszeggende gekwakel in die treurige studio van Voetbal International te kunnen luisteren...
Joris: .... (is even helemaal leeg, neigend naar een mismoedige staat van welzijn)
Jan: Maar verder gaat het dus eigenlijk hartstikke goed hoor! Met jou?'    
 
Laat het me een keer in alle openbaarheid uitleggen. Als ik aan iemand vraag hoe het met hem of haar gaat, is wel het laatste wat ik wil weten of iemand druk is. Waarmee iemand druk is. Waarom iemand druk is. Hoe lang iemand nog druk is. Als ik dat zou willen weten, dan zou ik wel vragen of je druk bent. En daarnaast, als je honderd keer zegt dat het druk is, wordt het natuurlijk ook nooit rustig. Ervan uitgaand dat je dat zou willen. Wat volgens mij wel het geval is, anders zou je niet steeds benoemen dat je druk bent. 
 
Dus, laat dit een waarschuwing zijn. De volgende keer dat je me belt, en ik vraag hoe het met je gaat, dan wil ik allesbehalve horen dat je het druk hebt. Hoor ik dat wel, dan onderwerp ik je aan een kruisverhoor. Een dialoog die je je nog lang zult heugen, één waarmee je op geheel andere wijze druk zult zijn...;-)  
 
* (Bijna) alle namen in dit gesprek zijn fictief. 
** Wordt vaker niet dan wel gezegd, maar het klinkt zo aardig. 

Afdrukken E-mail

Don’t settle…

Op het strand van laidback duikersdorp Taganga in het noorden van Colombia las ik de eerste bladzijdes uit ‘de enige geautoriseerde en volledige biografie van Steve Jobs’, geschreven door Walter Isaacson. Vanaf dat moment was ik volledig gegrepen door de wondere wereld die wijlen Steve Jobs letterlijk en figuurlijk heeft weten te creëren.

Meer nog dan zijn boek echter was ik onder de indruk van de ‘Commencement Speech’ die hij gaf in 2005, een toespraak voor de afgestudeerden van Stanford University. Het mag dan zijn intentie geweest zijn de afgestudeerden aldaar toe te spreken, we mogen van geluk spreken dat de social media van deze tijd ervoor gezorgd hebben dat die de reikwijdte van zijn publiek aanzienlijk vergroot hebben.

Voor deze blog zal ik één stuk in het bijzonder gebruiken, maar ik wil jullie toch vooral aansporen de hele toespraak eens rustig in zijn geheel te bekijken. Voor de geïnteresseerden, hier is de link naar de volledige speech.

‘Sometimes life hits you in the head with a brick. Don’t lose faith. I’m convinced that the only thing that kept me going was that I loved what I did. You’ve got to find what you love. And that is as true for your work as it is for your lovers. Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do. If you haven’t found it yet, keep looking. Don’t settle. As with all matters of the heart, you’ll know when you find it. And, like any great relationship, it just gets better and better as the years roll on. So keep looking until you find it. Don’t settle.’

Jarenlang heb ik de blinde ambitie gehad zo snel mogelijk tot de top van het bedrijfsleven door te dringen om zoveel mogelijk geld te verdienen. Jarenlang ook echter werd ik iedere dag een stukje ongelukkiger. Het heeft even geduurd voordat ik inzag waar dat gevoel vandaan kwam. 

Het gaat niet om geld en om aanzien. Niet om macht en om status. Het gaat erom dat je doet in het leven waar jij gelukkig van wordt. Dat je je hart volgt. Voor mij is de essentie van het leven dat je op diepere lagen in contact komt met de mensen om je heen. Dat je samen pijn en vreugde deelt zonder te oordelen. Ik denk dat de manier is om te vinden wat je zoekt.

Als mens is Steve Jobs niet de makkelijkste geweest, zo zullen zijn naasten ongetwijfeld benadrukken. Hij vergde meer dan het uiterste van eenieder en nam met minder geen genoegen. Hij had voldoende levensopvattingen waar ik het volstrekt niet mee eens was en ook nog steeds niet ben. Maar met bovenstaand inzicht sloeg hij wat mij betreft de spijker op de kop.

Don’t settle.

Afdrukken E-mail

Joris GroenendijkJoris Groenendijk

Bezoekadres:

Provincialeweg 24
3981 AP Bunnik

joris@ruimtevoormeer.nl
06-12 60 18 19

nieuwsbriefOp de hoogte blijven?

Schrijf je hier in voor de Hersenspinsels van Ruimte voor Meer!

Naam *
Voer naam in
E-mail *
Voer e-mailadres in.